چرا Cataclysm؟ آخرین باری که Azeroth واقعاً تغییر کرد

اگر پست قبلی ما را خوانده باشید، احتمالاً یادتان هست که گفتیم IronForge از یک سؤال ساده شروع شد:

«چرا همه چیز باید دوباره از صفر شروع شود؟»

اما قبل از اینکه درباره مسیر این پروژه حرف بزنیم، باید به سؤال مهم‌تری انصافا جواب بدهیم:

چرا Cataclysm؟

چون بعضی نسخه‌های Warcraft فقط یک اکسپنشن نبودند؛ یک اتفاق بودند. و Cataclysm یکی از همان اتفاق‌ها بود.

رفقا برای خیلی از ما، Warcraft فقط یک بازی نبود.

یک دوره از زندگی بود.

دوره‌ای که ساعت خواب را به Raid Leader می‌سپردیم، وسط امتحانات مدرسه Heroic می‌رفتیم و وقتی اینترنت قطع می‌شد، بیشتر از هرکسی ناراحت می‌شدیم.

اما بین تمام نسخه‌هایی که آمدند و رفتند، Cataclysm یک ویژگی داشت که هیچ نسخه دیگری به آن شکل نداشت:

دنیا را واقعاً تغییر داد.

نه در حد چند کوئست جدید.
نه در حد یک قاره جدید.
نه در حد چند دانجن و رید تازه.

کل Azeroth زیر و رو شد.

وقتی Deathwing از دل دنیا بیرون آمد، فقط داستان بازی جلو نرفت؛ خود نقشه بازی تغییر کرد.

مناطقی که سال‌ها می‌شناختیم دیگر همان مناطق قبلی نبودند.

شهرها تغییر کردند.

مسیرها تغییر کردند.

مأموریت‌ها بازطراحی شدند.

و برای اولین بار حس می‌کردی اتفاقی که در داستان می‌افتد، روی خود جهان هم اثر گذاشته است.

Azeroth دیگر یک موزه نبود واقعا! یک دنیای زنده بود که زخم خورده بود.

شاید به همین دلیل باشد که Cataclysm هنوز هم بعد از این همه سال درباره‌اش بحث می‌شود.

بقول محمد، یکی از مخاطبین آیرون فورج;
من عاشق Cataclysm هستم اما خداوکیلی چرا بهش میگن نیم اکسپنشن!؟
چون فقط 5 لول بالاتر رفتیم بجای 10 لول؟!
لامصبا کل جهان بازی، از اورگیمار تا استورمویند رو کوبیدند یک چیز دیگه ساختند!

نصف نقشه هایی که من توش لول آپ میکردم رفتن زیر آب یا آتیش گرفتن و من سیر نمیشم از نگاه کردن و دور زدن توشون

بعضی‌ها عاشقش هستند.

بعضی‌ها هنوز با آن مشکل دارند.

بعضی‌ها می‌گویند بهترین تعادل بین Warcraft قدیمی و Warcraft مدرن بود.

بعضی‌ها می‌گویند همه چیز از همین‌جا شروع به تغییر کرد.

اما یک نکته بین همه مشترک است:

هیچ‌کس نسبت به Cataclysm بی‌تفاوت نیست.

این نسخه جایی ایستاده که دو دنیا به هم می‌رسند.

هنوز روح Warcraft قدیمی را دارد.

هنوز کلاس‌ها هویت دارند.

هنوز پیشرفت شخصیت اهمیت دارد.

هنوز گرفتن یک آیتم خوب ذوق دارد.

اما در عین حال بسیاری از محدودیت‌ها و سختی‌های آزاردهنده نسخه‌های قدیمی را هم پشت سر گذاشته است. نه آن‌قدر قدیمی است که خسته‌کننده شود. نه آن‌قدر مدرن که حس Warcraft را از دست بدهد.

و شاید دقیقاً به همین دلیل بود که ما برای IronForge سراغ Cataclysm رفتیم.

نه چون نسخه بی‌نقصی است.

نه چون همه عاشقش هستند.

بلکه چون هنوز چیزی در آن وجود دارد که بعد از این همه سال مردم را دور یک میز می‌نشاند تا درباره‌اش بحث کنند.

و اگر یک نسخه بتواند بعد از بیش از یک دهه هنوز چنین کاری بکند، احتمالاً ارزش دوباره تجربه کردن را دارد.

Cataclysm فقط داستان بازگشت Deathwing نیست.

داستان دنیایی است که شکست، تغییر کرد و دوباره سر پا ایستاد.

و راستش را بخواهید... فکر می‌کنیم این داستان، شباهت کمی به مسیر IronForge ندارد.

ادامه دارد...